คู่มือแนวทางการประเมินการสูญเสียสมรรถภาพทางกายและจิต  ฉบับเฉลิมพระเกียรติในโอกาสการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครองราชย์  ๖๐  ปี

หน้า 9
          การประเมินการสูญเสียสมรรถภาพของผู้ที่ใช้เครื่องช่วยหรือกายอุปกรณ์เสริม ถ้าสามารถเอาเครื่องช่วยออกได้ง่าย เช่น ผู้ที่ใช้เครื่อง
ช่วยฟัง ให้ประเมินการสูญเสียของการได้ยินโดยไม่ใช้เครื่องช่วยฟัง แต่ถ้าเครื่องช่วยนั้น เอาออกไม่ได้ เช่น ใส่เลนส์ตาเทียม ข้อเข่าเทียม
ให้ประเมินการสูญเสียสมรรถภาพของอวัยวะนั้นพร้อมกับเครื่องช่วย สำหรับผู้ที่สวมแว่นตาหรือ Contact Lens ให้ประเมินการสูญเสียสมรรถภาพ
ของสายตาโดยไม่ต้องเอาแว่นตาหรือ Contact Lens ออก

          ในกรณีที่การใช้ยาหรือผลของการรักษาก่อให้เกิดการสูญเสียสมรรถภาพของร่างกาย ต้องประเมินการสูญเสียสมรรถภาพที่เกิดจาก
ผลข้างเคียงนั้นควบคู่กันไปด้วย และนำผลที่ได้ไปรวมกับการสูญเสียสมรรถภาพที่เกิดจากการบาดเจ็บหรือเจ็บป่วยจากโรค ส่วนผู้รับการประเมิน
ที่ปฏิเสธการรักษา ทั้งที่ทราบว่า ถ้าได้รับการรักษาแล้ว สมรรถภาพของร่างกายจะดีขึ้น ถือว่าเป็นสิทธิโดยชอบธรรมของผู้รับการประเมิน
ผู้ประเมินต้องประเมินการสูญเสียสมรรถภาพตามสภาพที่เป็นอยู่จริงในขณะนั้น พร้อมกับลงความเห็นเกี่ยวกับการรักษาที่ควรได้รับเพิ่มเติม
ตลอดจนเหตุผลที่ผู้รับการประเมินปฏิเสธการรักษา



          การประเมินการสูญเสียสมรรถภาพของร่างกาย ต้องพยายามให้ครอบคลุมทุกด้านและคำนึงถึงผลกระทบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลกระทบ
ต่อกิจวัตรประจำวันของบุคคลนั้น ก่อนทำการประเมินต้องแน่ใจว่าระบบอวัยวะที่ได้รับการบาดเจ็บและเป็นโรคได้รับการรักษาและฟื้นฟู
สมรรถภาพอย่างดีที่สุด และพยาธิสภาพคงที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงแล้ว (Maximal Medical Improvement : MMI)

          เนื่องจากพยาธิสภาพอาจมีการเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา ผู้รับการประเมินที่มีอาการเลวลงหรือดีขึ้น ควรได้รับการประเมินการสูญเสีย
สมรรถภาพซ้ำ ในรายที่ไม่ได้รับการประเมินมาก่อน ควรใช้ข้อมูลปัจจุบันที่รวบรวมได้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการประเมินการสูญเสียสมรรถภาพ
ส่วนในรายที่เคยได้รับการประเมินแล้ว แต่ต้องการให้ทำการประเมินใหม่ ถ้าผู้ประเมินพบว่าไม่มีข้อมูลที่แตกต่างไปจากเดิม ในกรณีนี้ไม่จำเป็น
ต้องทำการประเมินซ้ำ เพียงแต่ให้เหตุผลไว้ก็พอแล้ว

          กรณีที่ต้องการให้มีการแจกแจงโดยละเอียด จำเป็นต้องวิเคราะห์ถึงการเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติของอวัยวะนั้น สาเหตุและผลของ
การบาดเจ็บหรือเจ็บป่วยที่ทำให้เกิดการสูญเสียสมรรถภาพพร้อมทั้งคำอธิบาย ความเห็นและข้อสรุปของผู้ทำการประเมินด้วยตัวอย่างที่เห็นได้
ชัดเจน คือ การสูญเสียสมรรถภาพของสันหลังต้องแยกว่าการสูญเสียสมรรถภาพของสันหลังเนื่องจากการทำงานคิดเป็นร้อยละเท่าใด ลูกจ้าง
มีพยาธิสภาพของสันหลังเดิมอะไรบ้าง คิดเป็นการสูญเสียสมรรถภาพร้อยละเท่าใด



          การประเมินการสูญเสียสมรรถภาพของอวัยวะจะถูกต้องแม่นยำ ต้องอาศัยข้อมูลที่สมบูรณ์ถูกต้องชัดเจนประกอบการพิจารณา ข้อมูล
ที่สำคัญประกอบด้วย
          1. ข้อมูลทางการแพทย์ ได้แก่
              1.1 ประวัติการเจ็บป่วยตั้งแต่เริ่มเป็น อาการ อาการแสดงและสิ่งที่ตรวจพบครั้งก่อน (ถ้ามี) การรักษาและผลของการรักษาตลอดจน
ภาวะแทรกซ้อน ประวัติการสัมผัสสิ่งคุกคาม สารก่อให้เกิดโรค ระยะเวลาและจำนวนที่สัมผัสสารนั้น การดำเนินของโรค และสิ่งที่ตรวจพบ
ครั้งสุดท้าย